ابراهیم عراقی فرزند عبدالغفار کمیجانی بود. و در کمیجان به آفاق آمد او پشت از تکمیل آموزش قرآن برای ادامهٔ آموزش به همدان رفته، و در آنجا تحصیل کرد. در کودکی قرآن را از بر نمود و میتوانست آن را به سمت آواز شیرین و درست تلاوت کند. وقتی که هفده ساله بود جمعی از قلندران به همدان فرود آمدند و عراقی نیز بهمراه آنان به هندوستان رفت و به سمت شاگردی مراد بهاء الدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او پیوند کرد که از وی پسری آمد و به کبیرالدین موسوم گشت.
بیست و پنج سال پایانیافته شد، و شیخ بهاءالدین وفات یافت، در حالیکه، عراقی را جانشین خود کرده بود. بعد از هند، عراقی عزم مکه و مدینه کرد، و پشت از حج جانب روم شد. در قونیه، به سمت خدمت مولانا رسید، و مدتها در مجالس سماع حاضر شد. وی پشت از سالها اقامت باب روم جانب شام رفت.